Nieuws

Judie van Breukelen- Sioo

Heeft de traditionele ‘cursus’ nog toekomst?

Volgens het 70/20/10-leermodel leren werknemers slechts 10 procent van hun kennis via traditionele cursussen en opleidingen. Hebben deze nog wel toekomst?

Het 70/20/10-model lijkt in steeds meer aanhang te krijgen in HR-land. Het model – in 2002 ontwikkeld door Charles Jennings – gaat ervan uit dat formele training in de vorm van cursussen en opleidingen van ondergeschikt belang is voor de ontwikkeling van medewerkers. Slechts 10 procent van hun kennis doen zij via deze manier op. 20 procent van hun kennis doen zij op via praktijkcoaching en begeleiding. Maar het leeuwendeel van hun bagage (70 procent) krijgen zij mee op de werkvloer door ‘gewoon te doen’.

Hebben de schoolbanken, de traditionele opleidingen en cursussen nog wel toekomst? Drs. Judie van Breukelen is programmamanager bij Sioo – interuniversitair centrum voor organisatiekunde en verandering – en assistant professor aan Nyenrode Business Universiteit. Van Breukelen deelt op Over Personeelsplanning haar visie hierop:

Het 70/20/10-leermodel is gericht op organisatiecontexten. Schoolbanken refereren voor mij aan scholieren en studenten in plaats van de managers, adviseurs en bestuurders die ik tegenkom in mijn praktijk. Voor die laatst groep is aandacht voor hun specifieke rol, vraagstukken en context vereist om tot effectief leren te komen. Leren werken met bijvoorbeeld specifieke software of een nieuwe methodiek lukt tegenwoordig vaak prima via e-learning of zelfstudie.

TIP! Lees meerdere visies op de opkomst van het 70/20/10-leermodel en het klassieke leren:
Van Erik van Steenwelle, directeur van opleidingsinstituut NTI Zakelijk
Van Ruben Timmerman, oprichter van opleidingsvergelijkingssite Springest

Echter, de weerbarstigheid en vraagstukken waar professionals mee geconfronteerd worden in hun praktijk vragen om wat anders. Zij zoeken naar een fundament onder hun handelen en ervaringen door middel van state-of-the-art inzichten uit bijvoorbeeld organisatie- en veranderkunde of leiderschapsonderzoek. Zij zoeken naar verbreding van hun repertoire om zo de uitdagingen in hun organisaties te lijf te gaan. Leren kijken vanuit andere perspectieven, samen onderzoeken, spiegelen en sparren – met collega’s, maar regelmatig ook juíst met anderen – zijn hierbij belangrijke elementen.

‘Schoolbanken’ vertaal ik daarom graag naar inspirerende en veilige leeromgevingen – even wég van de werkvloer – waarin met peers nieuwe kennis wordt opgedaan, maar waar deze vervolgens óók kritisch wordt onderzocht. Ervaringen, dilemma’s en zoektochten worden gedeeld en er wordt gereflecteerd op de eigen praktijk en het eigen handelen daarin. Zaken die het regelmatig afleggen tegen de waan van de dag. Deze leeromgevingen vormen daarom “vluchtheuvels” waar professionals zich even kunnen losrukken, inspiratie kunnen opdoen, feedback krijgen van buitenstaanders en zich kunnen bezinnen op hun volgende acties. Overdracht van alleen kennis en modellen volstaat hierbij niet en is dus vaak verspilde tijd en energie.

De 70/20/10-leermethode zinspeelt op een mogelijke scheiding tussen de verschillende componenten. Dat bevordert het leren niet. Er is juist behoefte aan verbinding tussen de drie elementen. In de traditionele schoolbanken kennis opdoen is dan ook alleen zinvol, wanneer deze kennis stevig wordt vervlochten met actuele en urgente vraagstukken uit de eigen praktijk door middel van bijvoorbeeld action learning.
(Bron: PW De Gids #10)