Verdieping

Persoonlijkheid bepaalt motivatie voor het werk

Het maakt niet uit hoeveel beloning of straf je in het vooruitzicht stelt, een extraverte werknemer vol ambities zal nooit gemotiveerd zijn om routinematig werk zonder doorgroeimogelijkheden te doen. Werkgevers moeten daarom anders kijken naar de persoonlijkheid van medewerkers.

Dat stellen Michael Mount en Ning Li, docenten Management en Organisatie aan de business school van de Universiteit van Iowa. Kijken naar de persoonlijkheidskenmerken van werknemers in relatie tot de manier waarop zij hun werk doen is niet nieuw, erkennen Mount en Li. Zij verwijzen in The Theory of Purposeful Work Behavior naar het veelgebruikte model van vijf persoonlijkheidsdimensies: extraversie/introversie, vriendelijkheid, zorgvuldigheid, emotionele stabiliteit en openstaan voor ervaringen. Maar volgens Li en Mount kunnen hier duidelijker conclusies aan worden verbonden wanneer wordt gekeken naar de hogere doelen die voortkomen uit deze persoonlijkheidskenmerken.

“Het streven om je persoonlijkheid te kunnen uiten, leidt mensen ertoe te investeren in hun persoonlijke bronnen: — aandacht, emotionele verbindingen en energieke activiteit — om hun hogere doelen te kunnen halen,” schrijven Li en Mount. Deze hogere doelen zijn volgens hen: status, autonomie, persoonlijke prestaties en contact met anderen. “Deze impliciete doelstellingen staan voor individuen boven aan hun persoonlijke prioriteitenlijst.”

Wanneer het werk de werknemer in staat stelt om zijn eigen hogere doel te bereiken, dan motiveert hem dat om zijn werk goed te doen. Blijven de hogere doelen buiten bereik, dan kan een beloning of straf hem ook niet schelen, aldus de onderzoekers. “We moeten dus eerst de doelen van de werknemer begrijpen en die dan koppelen aan de vereisten van de functie, zodat we de juiste persoon op de juiste plek krijgen”, zegt Mount.