Arbeidsrelaties

‘Cao’s regelen alles kapot’

In haar vorig jaar verschenen boek Tango op de werkvloer houdt de Amsterdamse hoogleraar Aukje Nauta een vurig pleidooi voor een volwassen arbeidsrelatie tussen werkgever en werknemer. Een traditionele cao hoort daar niet bij.

In haar boek constateert Nauta hoopvol dat de arbeidsrelaties in Nederland ‘volwassen’ zijn geworden. Daarmee bedoelt ze dat werkgever en werknemer op min of meer gelijkwaardig niveau met elkaar kunnen onderhandelen over de arbeidsverhoudingen.

Idealiter zou dat ertoe leiden dat werkgever en werknemer in volledige openheid en gelijkwaardigheid met elkaar gaan onderhandelen over zaken als functie-inhoud, contractduur, beloning et cetera. Soms gooien collectieve afspraken echter roet in het eten.

Meer uren werken mag niet van cao
Nauta geeft als voorbeeld een werknemer van een universitair medisch centrum die 36 uur werkte. Hij kreeg zijn werk niet op tijd af en slaagde er ook niet in om zijn vrije dagen op te maken. Daarom wilde graag naar een werkweek van 38 uur, maar dat mocht niet van de cao en dus kon het niet.

Nauta vindt dat hier meer vrijheid in moet komen. ‘Ik snap wel dat je cao-afspraken nodig hebt voor een soort bottom line, maar op dit moment regelen de cao’s alles kapot en halen ze de dialoog uit de arbeidsrelatie. De cao moet veel meer een wetboek worden dat je er alleen maar bij pakt als het misgaat’, aldus Nauta.

Individuele gesprekken stimuleren
Alles zou erop gericht moeten zijn om gesprekken op individueel niveau te stimuleren en faciliteren. Nauta: ‘De kleinste bouwsteen van het gebouw van de arbeidsverhoudingen is het individuele gesprek op de begane grond tussen leidinggevenden en medewerkers, tussen medewerkers onderling of tussen teamleden.’

Dit artikel is de verkorte versie van een eerder in OR Informatie verschenen artikel.